Met 24 personen wandelen rond Bouillon

Een groep van 24 wandelt nooit als één groep. Na twintig minuten heb je een kop, een staart en een middenmoot die ergens over praat. Rond Bouillon is dat geen bezwaar. De paden hier komen op drie plekken weer samen, en vanaf de meeste huizen in de vallei start je zonder eerst te rijden.

Kies vier routes, geen één

Wie voor een groep één wandeling uitzoekt, kiest altijd verkeerd. Hij is te lang voor de twee die net een knie hebben laten opereren, of te kort voor de vier die hier juist voor komen. Wij geven organisatoren daarom vier routes vanaf hetzelfde vertrekpunt, met dezelfde eindtijd. Iedereen loopt waar hij zin in heeft en om vier uur staat de koffie klaar.

Frahan, 8 kilometer

Dit is de route waar de meesten op uitkomen. Je start bij de parking van Frahan, daalt langs het tabaksmuseum af naar de rivier en volgt de Semois over twee bruggen terug omhoog. Halverwege ligt een hoeve met een bank en uitzicht over de lus. Reken op tweeënhalf uur, drie als de groep graag stilstaat. Het pad is breed genoeg om naast elkaar te lopen, wat voor een groep meer uitmaakt dan je vooraf denkt.

Tombeau du Géant, 12 kilometer

Vanaf Botassart klim je naar het bekendste uitzicht van de Semois, de bocht rond een beboste heuvel die op een liggend lichaam lijkt. Daarna daal je af naar het water. Na regen wordt dat laatste stuk glad, en dan sturen wij groepen dezelfde weg terug omhoog. Twaalf mensen die een voor een op een glibberig pad staan te wachten is geen gezicht.

"Vier personen gingen Anlier in en kwamen pas om half zeven terug. Sindsdien spreken wij een plek af, geen tijdstip."

Bos van Anlier, 18 kilometer

Voor de vier die echt willen. Bijna 9.000 hectare aaneengesloten bos, zonder dorp en met weinig wegen. Reken op vijf tot zes uur en neem water mee, want er is onderweg niets. Het mobiele bereik valt hier weg, dus spreek vooraf af bij welke parkeerplaats ze terugkomen.

Cordemoy, 5 kilometer

Vlak pad, begint bij de oude abdij van Cordemoy en is goed te doen met een buggy of met iemand die slecht ter been is. Langs de route staan borden over de geschiedenis van de trappisten in de vallei. Voor grootouders met kleinkinderen is dit vaak de enige route die werkt.

Wat wij een groep meegeven

Stevige schoenen, ook in juli, want de paden zijn zelden droog. Eén papieren kaart per deelgroep, omdat batterijen leeg gaan. En een afspraak over het eindpunt in plaats van over de tijd. Wij sturen de vier routes als gpx mee bij de bevestiging, zodat de organisator ze kan doorsturen.

Waar de routes samenkomen

De drie punten waar de paden elkaar raken zijn de brug bij Cordemoy, de parking van Frahan en het plein onder de burcht in Bouillon. Spreek een van die drie af als verzamelplek en niet het huis, want dan staat de eerste groep een uur te wachten op de laatste. Bij de brug staat een café dat vanaf april open is en waar dertig personen op het terras passen.

Twee dingen die groepen onderschatten

Het hoogteverschil is het eerste. De Semois ligt op ongeveer 200 meter en de randen van de vallei op 400, dus elke route die naar een uitzicht gaat klimt tweehonderd meter. Dat staat zelden op de borden. Het tweede is de tijd die een groep verliest bij elk hek en elke trap. Reken op tien minuten extra per obstakel zodra je met meer dan vijftien mensen loopt. Voor de Frahan-loop komt dat neer op een half uur bovenop de geschatte tijd.

Wanneer je beter niet gaat

Na drie dagen regen staan de lage stukken langs de rivier blank en is het pad bij Cordemoy op twee plekken onbegaanbaar. In die weken sturen wij groepen naar de hoger gelegen route bij Botassart, die altijd droog blijft. In juli kan het in de vallei boven de dertig graden worden en dan is er tussen twaalf en vier weinig schaduw op het open stuk richting Frahan.

Wil je weten welke huizen aan deze paden liggen, bel of app ons. Ingrid loopt ze zelf.